اهمیت دادن به شورای عالی و مرکز ملی فضای مجازی برای فرماندهی،‌ راهبری، هدایت و کمک به دستگاه‌ها در سایبری سازی هدفمند کشور، ضروری است. تا فرصت‌ها بیش‌ازپیش از دست نرفته است، مرکز ملی فضای مجازی را اثربخش و کارا نماییم. اقتصاد و هویت آینده ایران اسلامی به این تحول و ژرف‌اندیشی نیاز دارد.

به گزارش پایگاه خبری دیار نخل، احسان کیان‌خواه پژوهشگر امنیت و حکمرانی فضای مجازی طی یادداشتی نوشت: همان‌طور که مستحضرید جریان سایبری کشور محدود به یک وزارتخانه نیست که با انتخاب وزیر توقع به سامان شدن آن را داشته باشیم. فناوری اطلاعات و فضای مجازی فرصتی برای تحول کشور در دستیابی به اهداف والای انقلاب اسلامی و متمایزسازی ایرانِ اسلامی در عرصه‌ی اقتصاد و فرهنگ است؛ اما چگونه می‌توان این رودخانه سرکش و بنیان‌کن را مهار کرد و تعالی ساز جامعه قرارداد.

اینکه فناوری اطلاعات و صورت اجتماعی شده‌ی آن یعنی فضای سایبر فرصت استثنایی برای رشد کشور است، مورد اجماع کارشناسان این حوزه‌ است. فناوری اطلاعات و فضای سایبر هم راهبرد ساز و موتور محرک کشور است و هم چشم‌انداز ساز و تعیین‌کننده‌ی نقطه‌ی اوج و تعالی است؛ اما این فرصتِ گذار دارای تهدیداتی نیز است. دو تهدید اساسی به دنبال باژگون کردن این فرصت‌ها است. اول شلختگی در فناورانه کردن کشور بدون ایجاد هم‌افزایی و تصعیب فرایندها به‌جای تسهیل آن‌ها است. دستگاه‌های کشور همه، به فرصت فناوری اطلاعات مستحضر هستند؛ اما نداشتن معماری جامع برای فناورانه کردن کشور و توجه توأمانی به بخش خصوصی و دولتی موجب هدر رفت منابع، دشوارتر شدن و پیچیده‌تر شدن کارها می‌شود و چالش‌های نوین امنیتی را برای حال و بیشتر و بیشتر برای آینده رقم خواهد زد. دومین چالش اساسی، نداشتن «متن فرهنگی» برای معماری فناورانه کشور است. اساساً معماری بدون فرهنگ نیست لذا اگر هویت و فرهنگ در متن معماری نباشد با هیچ پیوست فرهنگی نمی‌توان آن را اصلاح کرد، بلکه هویت و فرهنگ باید ممزوج و مندمج در معماری باشد.

نیاز اساسی، تصویرسازی آینده سایبری کشور است. وقتی از آینده سایبری کشور صحبت می‌شود، دقیقاً از آینده کشور سخن گفته می‌شود بدون کم‌وکاست؛ یعنی کلیت کشور قرار است چه بشود و چگونه بشود. تصویرسازی آینده سایبری کشور، به تقسیم نهادی وظایف و کنترل استراتژیک نیاز دارد و نهادی مستقل می‌خواهد.

هم‌نوا سازی و هم‌راستا سازی جریان سایبری کشور که به تعبیر دقیق همان جریان پیشرفت و توسعه‌ی کشور است با شورای عالی فضای مجازی است. شورای عالی فضای مجازی باید به جایگاه اصلی خود که مرکز ثقل توسعه ‌(‌ی سایبری) کشور است، برسد. تعلل در ساماندهی مرکز ملی فضای مجازی فرصت سوزی آینده است. به‌اختصار و موجز می‌توان محورهایی برای این تحول و سازمان‌دهی بیان نمود:

(۱) تغییر نگرش مدیران و مسئولان مرکز ملی فضای مجازی از بینش و کنش انفعالی به تفکر و رفتار فعالانه به‌نحوی‌که هم‌گرا سازی جریان سایبری کشور در بخش علمی، دولتی و خصوصی افق مشخصی را پیگیری نماید. این جز با تغییر ذهنیت و در صورت نیاز جابجایی با مدیران فعال ممکن نیست.

(۲) به ترسیم افق متعالی و فناورْ‌پایه برای ایران اسلامی دهه‌های آینده با بسیج امکانات و جهاد همه‌جانبه مبتنی بر ارزش‌های اساسی و هویتی کشور نیاز است،‌ تا مبتنی بر یک تقسیم کشوری و نهادی به توان دستگاه‌ها و بخش دولتی و خصوصی را هم‌افزا نمود.

(۳) لازم است مرکز ملی فضای مجازی به‌منظور توجه مضاعف به طراحی و نهادینه‌سازی نقشه‌ی علمی توسعه فضای مجازی قدرت آفرین، توجه به حوزه‌ی شناختی و ادراکی در توسعه‌ی کشور، سیاست‌گذاری و هدایت و کنترل امنیت سایبری و جهت‌دهی به زیست سایبری ارزش محور مبتنی بر سرویس‌ها و پلتفرم‌ها و محتواها، بازآرایی و بازسازمان‌دهی شود.

(۴) مصوبات شورا برای نفوذ در بدنه‌ی اجرایی کشور و امکان نظارت و کنترل عملیاتی و راهبردی برای دستیابی به اهداف، به پالایش و تنقیح قوانین به نفع شورا عالی فضای مجازی نیاز دارد، ضمنا جایگاه شورا و مرکز فضای مجازی نیز در بدنه‌ی دولت باید ارتقاء‌ یابد.

اهمیت دادن به شورای عالی و مرکز ملی فضای مجازی برای فرماندهی،‌ راهبری، هدایت و کمک به دستگاه‌ها در سایبری سازی هدفمند کشور، ضروری است. تا فرصت‌ها بیش‌ازپیش از دست نرفته است، مرکز ملی فضای مجازی را اثربخش و کارا نماییم. اقتصاد و هویت آینده ایران اسلامی به این تحول و ژرف‌اندیشی نیاز دارد.

انتهای پیام/